இரண்டாவது திருவழிபாடு ஆண்டு
பொதுக்காலம் 32வது வாரம் செவ்வாய்க்கிழமை
2015-11-10

புனிதலியோ

முதல் வாசகம்

கடவுள் மனிதர்களை அழியாமைக்கென்று படைத்தார்; தம் சொந்த இயல்பின் சாயலில் அவர்களை உருவாக்கினார். ஆனால் அலகையின் பொறாமையால் சாவு உலகில் நுழைந்தது. அதைச் சார்ந்து நிற்போர் இறப்புக்கு உள்ளாவர். நீதிமான்களின் ஆன்மாக்கள் கடவுளின் கையில் உள்ளன. கடுந்தொல்லை எதுவும் அவர்களைத் தீண்டாது. அறிவிலிகளின் கண்களில் இறந்தவர்களைப் போல் அவர்கள் தோன்றினார்கள். நீதிமான்களின் பிரிவு பெருந்துன்பமாகக் கருதப்பட்டது. அவர்கள் நம்மை விட்டுப் பிரிந்து சென்றது பேரழிவாகக் கருதப்பட்டது. அவர்களோ அமைதியாக இளைப்பாறுகிறார்கள். மனிதர் பார்வையில் அவர்கள் தண்டிக்கப்பட்டாலும், இறவாமையில் அவர்கள் உறுதியான நம்பிக்கை கொண்டுள்ளார்கள். சிறிதளவு அவர்கள் கண்டித்துத் திருத்தப்பட்டபின், பேரளவு கைம்மாறு பெறுவார்கள். கடவுள் அவர்களைச் சோதித்தறிந்தபின், அவர்களைத் தமக்குத் தகுதியுள்ளவர்கள் என்று கண்டார். பொன்னை உலையிலிட்டுப் புடமிடுவது போல் அவர் அவர்களைப் புடமிட்டார்; எரிபலி போல் அவர்களை ஏற்றுக் கொண்டார். கடவுள் அவர்களைச் சந்திக்க வரும்போது அவர்கள் ஒளிவீசுவார்கள்; அரிதாள் நடுவே தீப்பொறி போலப் பரந்து சுடர்விடுவார்கள்; நாடுகளுக்குத் தீர்ப்பு வழங்குவார்கள்; மக்கள்மீது ஆட்சிசெலுத்துவார்கள். ஆண்டவரோ அவர்கள்மீது என்றென்றும் அரசாள்வார். அவரை நம்புவோர் உண்மையை அறிந்துகொள்வர்; அன்பில் நம்பிக்கை கொள்வோர் அவரோடு நிலைத்திருப்பர். அருளும் இரக்கமும் அவர் தேர்ந்து கொண்டோர்மீது இருக்கும்.

- இது ஆண்டவர் வழங்கும் அருள்வாக்கு.

- இறைவா உமக்கு நன்றி

பதிலுரைப் பாடல்

1 ஆண்டவரை நான் எக்காலமும் போற்றுவேன்; அவரது புகழ் எப்பொழுதும் என் நாவில் ஒலிக்கும். 2 நான் ஆண்டவரைப் பற்றிப் பெருமையாகப் பேசுவேன்; எளியோர் இதைக் கேட்டு அக்களிப்பர். -பல்லவி

15 ஆண்டவர் கண்கள் நீதிமான்களை நோக்குகின்றன; அவர் செவிகள் அவர்களது மன்றாட்டைக் கேட்கின்றன. 16 ஆண்டவரின் முகமோ தீமைசெய்வோர்க்கு எதிராக இருக்கின்றது; அவர், அவர்களின் நினைவே உலகில் அற்றுப்போகச் செய்வார். -பல்லவி

17 நீதிமான்கள் மன்றாடும்போது, ஆண்டவர் செவிசாய்க்கின்றார்; அவர்களை அனைத்து இடுக்கண்ணினின்றும் விடுவிக்கின்றார். 18 உடைந்த உள்ளத்தார்க்கு அருகில் ஆண்டவர் இருக்கின்றார்; நைந்த நெஞ்சத்தாரை அவர் காப்பாற்றுகின்றார். -பல்லவி

நற்செய்திக்கு முன் வாழ்த்தொலி

நற்செய்தி வாசகம்

அக்காலத்தில் ஆண்டவர் உரைத்தது: ``உங்கள் பணியாளர் உழுதுவிட்டோ மந்தையை மேய்த்துவிட்டோ வயல்வெளியிலிருந்து வரும்போது அவரிடம், `நீர் உடனே வந்து உணவருந்த அமரும்' என்று உங்களில் எவராவது சொல்வாரா? மாறாக, `எனக்கு உணவு ஏற்பாடு செய்யும்; உம் இடையை வரிந்துகட்டிக் கொண்டு, நான் உண்டு குடிக்கும்வரை எனக்குப் பணிவிடை செய்யும்; அதன்பிறகு நீர் உண்டு குடிக்கலாம்' என்று சொல்வார் அல்லவா? தாம் பணித்ததைச் செய்ததற்காக அவர் தம் பணியாளருக்கு நன்றி கூறுவாரோ? அது போலவே, நீங்களும் உங்களுக்குப் பணிக்கப்பட்ட யாவற்றையும் செய்தபின், `நாங்கள் பயனற்ற பணியாளர்கள்; எங்கள் கடமையைத்தான் செய்தோம்' எனச் சொல்லுங்கள்.''

- இது கிறிஸ்து வழங்கும் நற்செய்தி.

- கிறிஸ்துவே உமக்கு புகழ்.

இன்றைய சிந்தனை

''இயேசு, 'உங்கள் பணியாளர் உழுதுவிட்டோ மந்தையை மேய்த்துவிட்டோ வயல்வெளியிலிருந்து வரும்போது அவரிடம், 'நீர் உடனே வந்து உணவருந்த அமரும்' என்று உங்களில் எவராவது சொல்வாரா?' என்று கேட்டார்'' (லூக் 17:7)

இயேசு வாழ்ந்த காலத்தில் அடிமை முறை வழக்கில் இருந்தது. மனித ஆட்கள் என்றால் அவர்களுக்குக் கடவுளால் வழங்கப்பட்ட மாண்பு ஒன்றுளது என நாம் இன்று ஏற்றுக்கொள்வோம். எனவே யாரும் யாருக்கும் அடிமையில்லை என்னும் தத்துவத்தின் அடிப்படையில் சமத்துவம் நிலவ வேண்டும் என வாதாடுவோம். ஆனால் அக்காலத்தில் மனிதர்களில் சிலருக்கு மனித மாண்பு மறுக்கப்பட்டது. அவர்கள் ஆடுமாடுகளைப் போல விற்றல் வாங்கல் முறைக்கு உட்படுத்தப்பட்டார்கள். அடிமைகள் முழு மனிதப் பண்பு கொண்ட ஆட்களாக மதிக்கப்படாததால் சுதந்திரமாக நடமாடும் உரிமை அவர்களுக்கு இருக்கவில்லை. நம் நாட்டிலும் அடிமை முறை வழக்கிலிருந்தது. இன்றும்கூட நடைமுறையில் கொத்தடிமை முறை இருப்பதை அறிவோம். அடிமையாக்கப்பட்டவர்கள் ''பணியாளர்களாக''க் கருதப்பட்டார்கள். அவர்கள் தங்கள் எசமானர்களுக்கு வயல் வேலை செய்தார்கள்; ஆடு மாடு மேய்த்தார்கள்; சில வேளைகளில் சமையலும் செய்துகொடுத்தார்கள். இயேசு கூறிய உவமையில் வருகின்ற ''பணியாளர்'' இத்தகைய ஓர் அடிமையே. வயலில் நாள் முழுதும் கடின உழைப்பில் ஈடுபட்ட பிறகு வீடு திரும்பிய பின் உடனடியாக இன்னொரு வேலை அவருக்காகக் காத்திருந்தது. இந்த உவமையைக் கூறிய இயேசு, நாம் ஒருவர் ஒருவருக்குப் பணியாளராக மாற வேண்டும் என்னும் பாடத்தைப் புகட்டவில்லை. நாம் பணிவிடை பெறுவதில் கவனம் செலுத்தாமல், பணிவிடை புரிவதில் கருத்தாயிருக்க வேண்டும் என்னும் போதனையை இயேசு வேறு தருணங்களில் வழங்குகிறார் (காண்க: லூக் 22:25-27). இந்த உவமை வழியாக (லூக் 17:7-10) இயேசு, நாம் புரிகின்ற பணிக்காக நம்மைப் பிறர் பாராட்ட வேண்டும் என நாம் எதிர்பார்த்தல் ஆகாது என கற்பிக்கிறார்.

இயேசு புகட்டுகின்ற இந்தப் பாடம் அவருடைய சீடர்களாகிய நம் அனைவருக்கும் பொருந்தும். இறையாட்சிப் பணியில் ஈடுபடுவோர் ஏதோ ஆதாயம் தேடுவதற்காக அப்பணியைச் செய்வது முறையல்ல. மாறாக, கடவுளின் ஆட்சி பற்றிய நற்செய்தியை அறிவிப்பது தங்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட பணி என நல்ல உள்ளத்தோடு அதை ஏற்றுச் செயல்படுத்த வேண்டும். கடவுளின் கைகளில் நாம் கருவிகளே தவிர நம் சொந்த விருப்பப்படி செயல்படுவதில்லை. இருந்தாலும், நாம் மனமுவந்து அப்பணியில் ஈடுபட வேண்டும் என்பது தெளிவு. எனவேதான் கடவுள் நம்மைக் கட்டாயப்படுத்துவதில்லை. நாம் சுதந்திர உணர்வோடு அவருடைய பணியைச் செய்வதில் ஈடுபட வேண்டும். அப்போது பாராட்டுக்காகச் செயல்படாத நம்மை நம் கடவுள் பாராட்டுவார். ஏனென்றால் அவருடைய புகழுக்காக நாம் செயல்படும்போது நமது வாழ்க்கை நம் கற்பனையை விஞ்சிய விதத்தில் வளம்பெறும் என்பதே உண்மை. இறைபுகழ் பெருகப் பெருக மனிதரின் உண்மையான நலனும் வளர்ந்தோங்கும்.

மன்றாட்டு:

இறைவா, நீர் எங்களை அழைக்கும்போது நாங்கள் கைம்மாறு கருதாமல் செயல்பட அருள்தாரும்.