இரண்டாவது திருவழிபாடு ஆண்டு
பொதுக்காலம் 27வது வாரம் புதன்கிழமை
2016-10-05
புனித பவுஸ்தீனா
முதல் வாசகம்
அருள்பணி எனக்கு அளிக்கப்பட்டதை உணர்ந்து கைகொடுத்தனர்.
திருத்தூதர் பவுல் கலாத்தியருக்கு எழுதிய திருமுகத்திலிருந்து வாசகம் 2: 1-2, 7-14
சகோதரர் சகோதரிகளே, பதினான்கு ஆண்டுகளுக்குப் பின் தீத்துவையும் கூட்டிக்கொண்டு பர்னபாவுடன் நான் மீண்டும் எருசலேமுக்குப் போனேன். நான் போகவேண்டும் என்று வெளிப்படுத்தப்பட்டபடியால்தான் அங்குப் போனேன். பிற இனத்தார் நடுவில் நான் அறிவித்துவந்த நற்செய்தியைப் பற்றி அங்கே எடுத்துக் கூறினேன். செல்வாக்கு உள்ளவர்களிடம் தனிமையில் எடுத்துரைத்தேன். நான் இப்போது செய்யும் பணியும் இதுவரை செய்த பணியும் பயனற்றுப் போகக் கூடாதே என்பதற் காகத்தான் இவ்வாறு செய்தேன்.
ஆனால் யூதர்களுக்கு நற்செய்தி அறிவிக்கும் பணி பேதுருவிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளது போலவே, பிற இனத்தாருக்கு அதை அறிவிக்கும் பணி என்னிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை அவர்கள் கண்டுகொண்டார்கள். ஆம், யூதர்களின் திருத்தூதராகச் செயல்படும் ஆற்றலைப் பேதுருவுக்குத் தந்தவரே பிற இனத்தாருக்குத் திருத்தூதராகச் செயல்படும் ஆற்றலை எனக்கும் தந்தார்.
அந்த அருள்பணி எனக்கு அளிக்கப்பட்டதை உணர்ந்து திருச்சபையின் தூண்கள் எனக் கருதப்பட்ட யாக்கோபு, கேபா, யோவான் ஆகியோர் நட்புறவின் அடையாளமாக எனக்கும் பர்னபாவுக்கும் கைகொடுத்தனர். யூதர்களுக்கு அவர்களும் யூதரல்லாதோர்க்கு நாங்களும் நற்செய்தி அறிவிக்கவேண்டும் என்று ஒத்துக்கொண்டோம்.
ஏழைகளுக்கு உதவிசெய்ய மறக்கவேண்டாம் என்று மட்டும் அவர்கள் கேட்டுக் கொண்டார்கள். அதைச் செய்வதில் தான் நான் முழு ஆர்வத்தோடு ஈடுபட்டிருந்தேன். ஆனால் கேபா அந்தியோக்கியாவுக்கு வந்தபோது அவர் நடந்து கொண்ட முறை கண்டனத்துக்கு உரியது எனத் தெரிந்ததால் நான் அவரை நேருக்கு நேராய் எதிர்த்தேன். அதாவது யாக்கோபின் ஆள்கள் சிலர் வருமுன் கேபா பிற இனத்தாருடன் உண்டு வந்தார்; ஆனால் அவர்கள் வந்தபின் அவர்களுக்கு அஞ்சி அவ்வாறு உண்பதை விட்டுவிட்டார்.
மற்ற யூதர்களும் இந்த வெளிவேடத்தில் அவரோடு சேர்ந்துகொண்டனர். இந்த வெளிவேடம் பர்னபாவைக்கூடக் கவர்ந்து விட்டது.
இவ்வாறு அவர்கள் நற்செய்தியின் உண்மைக்கேற்ப நேர்மையாய் நடவாததைக் கண்ட நான் எல்லார் முன்னிலையிலும் கேபாவிடம், ``நீர் யூதராயிருந்தும் யூத முறைப்படி நடவாமல் பிற இனத்தாரின் முறைப்படி நடக்கிறீரே! அப்படியிருக்க பிற இனத்தார் யூத முறையைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டுமென நீர் எப்படிக் கட்டாயப்படுத்தலாம்?'' என்று கேட்டேன்.
- இது ஆண்டவர் வழங்கும் அருள்வாக்கு.
- இறைவா உமக்கு நன்றி
பதிலுரைப் பாடல்
உலகெங்கும் சென்று படைப்பிற்கெல்லாம் நற்செய்தியைப் பறைசாற்றுங்கள்.
திருப்பாடல் 117: 1. 2
பிற இனத்தாரே! நீங்கள் அனைவரும் ஆண்டவரைப் போற்றுங்கள்! மக்களினத்தாரே! நீங்கள் அனைவரும் அவரைப் புகழுங்கள்! பல்லவி
2 ஆண்டவர் நமக்குக் காட்டும் மாறாத அன்பு மிகப் பெரியது; அவரது உண்மை என்றென்றும் நிலைத்துள்ளது. பல்லவி
நற்செய்திக்கு முன் வாழ்த்தொலி
அல்லேலூயா, அல்லேலூயா! கடவுளின் பிள்ளைகளுக்குரிய மனப்பான்மையையே பெற்றுக்கொண்டீர்கள். அதனால் நாம், ``அப்பா, தந்தையே'' என அழைக்கிறோம் அல்லேலூயா
நற்செய்தி வாசகம்
லூக்கா எழுதிய நற்செய்தியிலிருந்து வாசகம் 11: 1-4
அக்காலத்தில் இயேசு ஓரிடத்தில் இறைவனிடம் வேண்டிக் கொண்டிருந்தார். அது முடிந்ததும் அவருடைய சீடர்களுள் ஒருவர் அவரை நோக்கி, ``ஆண்டவரே, யோவான் தம் சீடருக்கு இறைவனிடம் வேண்டக் கற்றுக்கொடுத்தது போல் எங்களுக்கும் கற்றுக்கொடும்'' என்றார்.
அவர் அவர்களிடம், ``நீங்கள் இறைவனிடம் வேண்டும்பொழுது இவ்வாறு சொல்லுங்கள்: தந்தையே, உமது பெயர் தூயதெனப் போற்றப் பெறுக! உமது ஆட்சி வருக! எங்கள் அன்றாட உணவை நாள்தோறும் எங்களுக்குத் தாரும். எங்களுக்கு எதிராகக் குற்றம் செய்வோர் அனைவரையும் நாங்கள் மன்னிப்பதால் எங்கள் பாவங்களையும் மன்னியும். எங்களைச் சோதனைக்கு உட்படுத்தாதேயும். தீயோனிடமிருந்து எங்களை விடுவித்தருளும்'' என்று கற்பித்தார்.
- இது கிறிஸ்து வழங்கும் நற்செய்தி.
- கிறிஸ்துவே உமக்கு புகழ்.
|
இன்றைய சிந்தனை
''எங்கள் அன்றாட உணவை நாள்தோறும் எங்களுக்குத் தந்தருளும்'' (லூக்கா 11:3)
கோதுமை மாவைப் பிசைந்து செய்யப்பட்ட அப்பம் மத்தியதரைக் கடல் பகுதிவாழ் மக்களின் அன்றாட உணவு. வேறு பகுதிகளில் வாழ்கின்ற மக்களின் அன்றாட உணவு சோறு அல்லது கிழங்கு வகைகளாக இருக்கலாம். எந்த உணவானாலும் சரி, ஒவ்வொரு நாளும் உயிர்வாழ்வதற்கான உணவைப் பெற்றுக்கொள்ள நாம் நம் கடவுளிடம் வேண்டுகின்றோம். அன்றாட உணவைப் பெற்றுக்கொள்ள நாம் உழைக்கிறோம். ஆனால் உலகில் பல்லாயிரக் கணக்கான மக்கள் உண்ண உணவின்றி வாடுகின்றார்கள். உயிர்வாழத் தேவையான உணவு கிடைத்தாலும் இதயத்தில் எழுகின்ற ஆழ்ந்த பசியைப் போக்க இயலாமல் தவிப்போரும் உண்டு. ஆக, கடவுளை நோக்கி நாம் ஒவ்வொரு நாளும் நமக்குத் தேவையான உணவைத் தரும்படி மன்றாடக் கடமைப்பட்டிருக்கின்றோம். உழைப்பின் பயனால் நிலத்தில் விளைகின்ற பயிர் மனிதரின் பசியை ஆற்ற உதவுகிறது. ஆனால் அந்த நிலம் விளைச்சல் தர வேண்டும் என்றால் கடவுளின் கொடையான மழையும் போதிய வெப்பமும் தேவை. இயற்கை வழியாகக் கடவுள் வழங்குகின்ற கொடைகள் இல்லாவிட்டால் நம் வாழ்க்கையே முடிவடைந்துவிடும்.
ஆனால் மனித இதயத்தில் எழுகின்ற பசி பற்றி என்ன சொல்வது? அன்புதான் மனிதரின் ஆழ்ந்த இதய வேட்கையை நிறைவுசெய்ய இயலும். கடவுளின் அன்புப் பெருக்கிலிருந்து தாராளமாகப் பெறுகின்ற நாம் மனிதரோடு அன்பினைப் பகிர்ந்துகொள்ள அழைக்கப்படுகிறோம். உள்ளத்தில் மகிழ்ச்சியும், உறவுகளில் நேர்மையும், வாழ்க்கையில் குறிக்கோளும், மன்னித்து ஏற்கின்ற மனநிலையும், ஆழ்ந்த அமைதியும் நம் இதயப் பசியைக் போக்குகின்ற அன்றாட உணவாக உள்ளன. இந்த உணவையும் நாம் கடவுளிடம் வேண்டிக் கேட்கின்றோம். ஒவ்வொரு மனிதரும் இந்த உணவைத் தம்மை அடுத்திருப்போரோடு பகிர்ந்துகொண்டால் இவ்வுலகில் மனித வாழ்க்கை இன்னும் சிறப்பாக அமையும். எனவே, கடவுளிடம் உணவுக்காக வேண்டும் வேளையில் பிறரோடு உணவைப் பகிர்ந்துகொள்கின்ற மனநிலையை நமக்குத் தருமாறு வேண்டுகிறோம். அப்போது இயேசு நமக்குச் சொல்லித் தந்த இறைவேண்டல் (லூக்11:1-4) பொருளுடைத்ததாக மாறும்.
மன்றாட்டு:
இறைவா, எங்கள் பசியை ஆற்றிட உணவாக வந்தருளும்.
|