மூன்றாவது திருவழிபாடு ஆண்டு
பொதுக்காலம் 34வது வாரம் வெள்ளிக்கிழமை
2016-11-25

முதல் வாசகம்

வானதூதர் ஒருவர் விண்ணகத்திலிருந்து இறங்கிவரக் கண்டேன். படுகுழியின் திறவுகோலும் முரட்டுச் சங்கிலியும் அவர் கையில் இருந்தன. அலகை என்றும் சாத்தான் என்றும் அழைக்கப்பட்ட அரக்கப் பாம்பை அவர் பிடித்தார். அதுவே தொடக்கத்தில் இருந்த பாம்பு. வானதூதர் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு அதைக் கட்டிவைத்தார்; பின்னர் அதைப் படுகுழியில் தள்ளி, குழியை அடைத்து, முத்திரையிட்டார்; இவ்வாறு அந்த ஆயிரம் ஆண்டுகள் முடியும்வரை நாடுகளை அது ஏமாற்றாதவாறு செய்தார். இதன்பின் சிறிது காலத்துக்கு அது கட்டவிழ்த்து விடப்பட வேண்டும். பின்பு நான் அரியணைகளைக் கண்டேன். தீர்ப்பளிக்கும் அதிகாரம் பெற்றிருந்த சிலர் அவற்றின்மீது வீற்றிருந்தனர். கடவுளின் வாக்கை அறிவித்து இயேசுவுக்குச் சான்று பகர்ந்ததற்காகத் தலை கொடுத்தவர்களின் ஆன்மாக்களையும் கண்டேன். அவர்கள் அந்த விலங்கையோ அதன் சிலையையோ வணங்கியதில்லை; அதற்குரிய குறியைத் தங்கள் நெற்றியிலோ கையிலோ இட்டுக்கொண்டதும் இல்லை. அவர்கள் மீண்டும் உயிர் பெற்று, ஆயிரம் ஆண்டுகள் கிறிஸ்துவோடு ஆட்சி புரிந்தார்கள். பின்பு பெரிய, வெண்மையான ஓர் அரியணையைக் கண்டேன். அதில் ஒருவர் வீற்றிருந்தார். அவர் முன்னிலையில் மண்ணகமும் விண்ணகமும் இருந்த இடம் தெரியாமல் மறைந்துவிட்டன. இறந்தோருள் சிறியோர், பெரியோர் ஆகிய அனைவரும் அந்த அரியணைமுன் நிற்கக் கண்டேன். அப்பொழுது நூல்கள் திறந்து வைக்கப்பட்டன. வேறொரு நூலும் திறந்துவைக்கப்பட்டது. அது வாழ்வின் நூல். இறந்தோரின் செயல்கள் அந்நூல்களில் எழுதப்பட்டிருந்தன. அவற்றுக்கு ஏற்ப அவர்களுக்குத் தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டது. பின்னர் கடல் தன்னகத்தே இருந்த இறந்தோரை வெளியேற்றியது. அதுபோலச் சாவும், பாதாளமும் தம்மகத்தே இருந்த இறந்தோரை வெளியேற்றின. அவர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் அவரவர் செயல்களுக்கு ஏற்பத் தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டது. சாவும் பாதாளமும் நெருப்பு ஏரியில் எறியப்பட்டன. இந்த நெருப்பு ஏரியே இரண்டாம் சாவு. வாழ்வின் நூலில் பெயர் எழுதப்படாதோர் நெருப்பு ஏரியில் எறியப்பட்டார்கள். பின்பு நான் புதியதொரு விண்ணகத்தையும் புதியதொரு மண்ணகத்தையும் கண்டேன். முன்பு இருந்த விண்ணகமும் மண்ணகமும் மறைந்துவிட்டன. கடலும் இல்லாமற்போயிற்று. அப்பொழுது புதிய எருசலேம் என்னும் திருநகர் கடவுளிடமிருந்து விண்ணகத்தை விட்டு இறங்கிவரக் கண்டேன். தன் மணமகனுக்காகத் தன்னையே அணி செய்துகொண்ட மணமகளைப்போல் அது ஆயத்தமாய் இருந்தது.

- இது ஆண்டவர் வழங்கும் அருள்வாக்கு.

- இறைவா உமக்கு நன்றி

பதிலுரைப் பாடல்

என் ஆன்மா ஆண்டவரின் கோவில் முற்றங்களுக்காக ஏங்கித் தவிக்கின்றது; என் உள்ளமும் உடலும் என்றுமுள்ள இறைவனை மகிழ்ச்சியுடன் பாடுகின்றது. பல்லவி

3 படைகளின் ஆண்டவரே! என் அரசரே! என் கடவுளே! உமது பீடங்களில் அடைக்கலான் குருவிக்கு வீடு கிடைத்துள்ளது; தங்கள் குஞ்சுகளை வைத்திருப்பதற்குச் சிட்டுக் குருவிகளுக்குக் கூடும் கிடைத்துள்ளது. பல்லவி

4 உமது இல்லத்தில் தங்கியிருப்போர் நற்பேறு பெற்றோர்; அவர்கள் எந்நாளும் உம்மைப் புகழ்ந்துகொண்டே இருப்பார்கள். 5ய உம்மிடமிருந்து வலிமை பெற்ற மானிடர் பேறுபெற்றோர். 7 அவர்கள் நடந்து செல்கையில் மேலும் மேலும் வலிமை பெறுகின்றார்கள். பல்லவி

நற்செய்திக்கு முன் வாழ்த்தொலி

நற்செய்தி வாசகம்

அக்காலத்தில் இயேசு ஓர் உவமை சொன்னார்: ``அத்தி மரத்தையும் வேறு எந்த மரத்தையும் பாருங்கள். அவை தளிர்விடும்போது அதைப் பார்க்கும் நீங்களே கோடைக் காலம் நெருங்கிவிட்டது என அறிந்துகொள்கிறீர்கள். அவ்வாறே இவை நிகழ்வதைக் காணும்போது இறையாட்சி நெருங்கி வந்துவிட்டது என்பதை நீங்கள் அறிந்துகொள்ளுங்கள். அனைத்தும் நிகழும்வரை இத்தலைமுறை ஒழிந்து போகாது என நான் உறுதியாக உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். விண்ணும் மண்ணும் ஒழிந்துபோகும். ஆனால் என் வார்த்தைகள் ஒழியவேமாட்டா.''

- இது கிறிஸ்து வழங்கும் நற்செய்தி.

- கிறிஸ்துவே உமக்கு புகழ்.

இன்றைய சிந்தனை

''அத்திமரம்...தளிர்விடும்போது அதைப் பார்க்கும் நீங்களே கோடைக்காலம் நெருங்கிவிட்டது என அறிந்துகொள்கிறீர்கள்'' (லூக்கா 21:29-30)

இயேசு மக்களுக்கு இறையாட்சி பற்றி அறிவித்தபோது பல உவமைகளைப் பயன்படுத்தினார். அந்த உவமைகள் பெரும்பாலும் இயற்கை நிகழ்வுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்தன. இயேசு வாழ்ந்த பாலஸ்தீனப் பகுதியில் அத்திமரம் பரவலாக வளரும். அத்திமரம் (பிற மரங்களைப் போல) வசந்த காலத்தில் தளிர்விடும். குளிர்காலம் தாண்டிய பிறகு மரங்களில் பசுமையான தளிர் தோன்றுவது மக்கள் உள்ளத்தில் நம்பிக்கையைத் தூண்டும் இயல்புடையது. வசந்த காலம் தொடங்கிவிட்டால் கூடிய விரைவில் கோடைக்காலமும் வந்துவிடும். இதைத் தம் அனுபவத்தில் உணர்ந்த இயேசு ஒரு சிறு உவமை வழியாக அரியதோர் உண்மையைப் புகட்டுகிறார். அதாவது, அத்திமரம் வசந்த காலத்தில் தளிர்விடும்போது கோடைக்காலம் அடுத்துவருகிறது என மக்கள் முடிவுசெய்வதுபோல, இயேசு அறிவித்த அழிவுகள் நிகழும்போது இறுதிக்காலம் நெருங்கிவிட்டது என்பதை அவர்கள் உணர்ந்துகொள்ளவேண்டும். எருசலேமின் அழிவு கி.பி. 70இல் நிகழ்ந்தபோது அதுவே இறுதிக்காலத்தின் தொடக்கம்போல, இறுதிக்காலத்தை முன்னறிவிப்பதுபோல அக்காலத் தலைமுறையினருக்கு அமைந்தது.

ஆனால் இயேசு அறிவித்த செய்தி அழிவு பற்றியது மட்டுமல்ல. அழிவு ஏற்படப்போகிறது என்பதை முன்னுணர்ந்து, அதற்குத் தங்களையே தயாரித்துக்கொள்ள வேண்டும் என்றும், நம்பிக்கையோடு நிலைத்திருந்தால் ''வாழ்வைக் காத்துக்கொள்ள முடியும்'' (காண்க: லூக் 21:19) என்றும் இயேசு உணர்த்தினார். இயேசு அறிவித்த இறுதிக்காலம் அவருடைய வாழ்வு, சாவு, உயிர்த்தெழுதல் என்னும் நிகழ்வுகள் வழியாக ஏற்கெனவே தொடங்கிவிட்டது. அந்த இறுதிக்காலத்தின் நிறைவு ஒருநாள் வரும் என்பது நம் நம்பிக்கை. இந்நம்பிக்கை நம் வாழ்வுக்கு ஓர் உந்துதலாக அமைய வேண்டும். அப்போது அழிவு பற்றிய செய்தி நம்மைத் துயரத்தில் ஆழ்த்துவதற்கு மாறாக, நம் உள்ளத்தில் மகிழ்ச்சியைத் தோற்றுவிக்கும். ஏனென்றால் கடவுள் முன்வகுத்த திட்டம் நிறைவேறுவதோடு நம் வாழ்வின் நிறைவும் நிகழும் நேரம் வந்துவிட்டதை அறிந்து நாம் அகமகிழ்வோம்.

மன்றாட்டு:

இறைவா, காலத்தின் அறிகுறிகளை அறிந்து அவற்றின் வழியாகத் துலங்கும் உம் உடனிருப்பை நாங்கள் அனுபவித்திட அருள்தாரும்.