இரண்டாவது திருவழிபாடு ஆண்டு
பொதுக்காலம் 12வது வாரம் வியாழக்கிழமை
2018-06-28

முதல் வாசகம்

யோயாக்கின் அரசனான போது அவனுக்கு வயது பதினெட்டு. எருசலேமில் மூன்று மாதமே அவன் அரசாண்டான். எருசலேமைச் சார்ந்த எல்நாத்தானின் மகள் நெகுஸ்தா என்பவளே அவனுடைய தாய். யோயாக்கின் தன் தந்தை செய்த அனைத்தின்படியே ஆண்டவரின் பார்வையில் தீயதெனப்பட்டதைச் செய்தான். அக்காலத்தில் பாபிலோனிய மன்னன் நெபுகத்னேசரின் படைவீரர் எருசலேமின் மீது படையெடுத்து வந்து நகரை முற்றுகையிட்டனர். அப்பொழுது பாபிலோனிய மன்னன் நெபுகத்னேசரும் வந்து நகரை முற்றுகையிட்டிருந்த வீரர்களோடு சேர்ந்து கொண்டான். எனவே யூதாவின் அரசன் யோயாக்கினும் அவன் தாயும் அவன் அலுவலர்களும் தலைவர்களும் அதிகாரிகளும் பாபிலோன் மன்னனிடம் சரணடைந்தனர். அவனைப் பாபிலோன் மன்னன் தான் ஆட்சியேற்ற எட்டாம் ஆண்டில் சிறைப்படுத்தினான். பின்பு அவன் ஆண்டவரின் இல்லத்திலும் அரண்மனையிலும் இருந்த செல்வங்களை எல்லாம் எடுத்துச் சென்றான். ஆண்டவர் உரைத்த வாக்கின்படி, ஆண்டவரின் இல்லத்தில் இஸ்ரயேலின் அரசர் சாலமோன் செய்து வைத்திருந்த எல்லாப் பொன்கலன்களையும் துண்டு துண்டாக்கினான். மேலும் அவன் எருசலேம் முழுவதையும், தலைவர்கள் அனைவரையும், ஆற்றல் வாய்ந்த பதினாயிரம் படை வீரர்களையும் சிற்பக் கலைஞர்களையும், கொல்லர்களையும் நாடு கடத்தினான். நாட்டில் ஏழை மக்களைத் தவிர எவரையும் விட்டுவைக்கவில்லை. மேலும் அவன் யோயாக்கினையும், அரசனின் தாயையும், மனைவியரையும், அவனுடைய அதிகாரிகளையும், நாட்டின் தலைவர்களையும் எருசலேமிலிருந்து பாபிலோனுக்கு நாடுகடத்தினான். மேலும் வலிமை வாய்ந்த ஏழாயிரம் பேர்களைக் கொண்ட முழுப்படையையும், போர்த் திறனும் உடல் ஆற்றலும் கொண்ட ஆயிரம் தச்சர்களையும், கொத்தர்களையும் அவன் சிறைப்படுத்திப் பாபிலோனுக்குக் கொண்டு சென்றான். யோயாக்கினுக்குப் பதிலாக அவனுடைய சிறிய தந்தை மத்தனியாவை அரசனாக்கி, அவனது பெயரைச் �செதேக்கியா� என்று மாற்றினான்.

- இது ஆண்டவர் வழங்கும் அருள்வாக்கு.

- இறைவா உமக்கு நன்றி

பதிலுரைப் பாடல்

1 கடவுளே, வேற்று நாட்டினர் உமது உரிமைச் சொத்தினுள் புகுந்துள்ளனர்; உமது திருக்கோவிலைத் தீட்டுப்படுத்தியுள்ளனர்; எருசலேமைப் பாழடையச் செய்தனர். 2 உம் ஊழியரின் சடலங்களை வானத்துப் பறவைகளுக்கு உணவாகவும் உம் பற்றுமிகு அடியாரின் உடல்களைக் காட்டு விலங்குகளுக்கு உணவாகவும் அவர்கள் அளித்துள்ளார்கள். பல்லவி

3 அவர்களின் இரத்தத்தைத் தண்ணீரென எருசலேமைச் சுற்றிலும் அள்ளி இறைத்தார்கள்; அவர்களை அடக்கம் செய்ய எவரும் இல்லை. 4 எங்களை அடுத்து வாழ்வோரின் பழிச்சொல்லுக்கு இலக்கானோம்; எங்களைச் சூழ்ந்துள்ளோரின் நகைப்புக்கும் ஏளனத்திற்கும் ஆளாகிவிட்டோம். 5 ஆண்டவரே! இன்னும் எவ்வளவு காலம் நீர் சினம் கொண்டிருப்பீர்? என்றென்றுமா? உமது வெஞ்சினம் நெருப்பாக எரியுமோ? பல்லவி

8 எம் மூதாதையரின் குற்றங்களை எம்மீது சுமத்தாதேயும்! உம் இரக்கம் எமக்கு விரைவில் கிடைப்பதாக! நாங்கள் மிகவும் தாழ்த்தப்பட்டிருக்கின்றோம். 9 எங்கள் மீட்பராகிய கடவுளே! உமது பெயரின் மாட்சியை முன்னிட்டு எங்களுக்கு உதவி செய்தருளும்; உமது பெயரை முன்னிட்டு எங்களை விடுவித்தருளும்; எங்கள் பாவங்களை மன்னித்தருளும். பல்லவி

நற்செய்திக்கு முன் வசனம்

நற்செய்தி வாசகம்

அக்காலத்தில் இயேசு தம் சீடரை நோக்கிக் கூறியது: ``என்னை நோக்கி, `ஆண்டவரே, ஆண்டவரே' எனச் சொல்பவரெல்லாம் விண்ணரசுக்குள் செல்வதில்லை. மாறாக, விண்ணுலகிலுள்ள என் தந்தையின் திருவுளத்தின்படி செயல்படுபவரே செல்வர். அந்நாளில் பலர் என்னை நோக்கி, `ஆண்டவரே, ஆண்டவரே, உம் பெயரால் நாங்கள் இறைவாக்கு உரைக்கவில்லையா? உம் பெயரால் பேய்களை ஓட்டவில்லையா? உம் பெயரால் வல்ல செயல்கள் பல செய்யவில்லையா?' என்பர். அதற்கு நான் அவர்களிடம், `உங்களை எனக்குத் தெரியவே தெரியாது. நெறி கேடாகச் செயல்படுவோரே, என்னை விட்டு அகன்று போங்கள்' என வெளிப்படையாக அறிவிப்பேன். ஆகவே, நான் சொல்லும் இவ்வார்த்தைகளைக் கேட்டு இவற்றின்படி செயல்படுகிற எவரும் பாறைமீது தம் வீட்டைக் கட்டிய அறிவாளிக்கு ஒப்பாவார். மழை பெய்தது; ஆறு பெருக்கெடுத்து ஓடியது; பெருங்காற்று வீசியது; அவை அவ்வீட்டின் மேல் மோதியும் அது விழவில்லை. ஏனெனில் பாறையின்மீது அதன் அடித்தளம் இடப்பட்டிருந்தது. நான் சொல்லும் இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு இவற்றின்படி செயல்படாத எவரும் மணல்மீது தம் வீட்டைக் கட்டிய அறிவிலிக்கு ஒப்பாவார். மழை பெய்தது; ஆறு பெருக்கெடுத்து ஓடியது; பெருங்காற்று வீசியது; அவை அவ்வீட்டைத் தாக்க, அது விழுந்தது; இவ்வாறு பேரழிவு நேர்ந்தது.'' இயேசு இவ்வாறு உரையாற்றி முடித்தபோது அவரது போதனையைக் கேட்ட மக்கள் கூட்டத்தினர் வியப்பில் ஆழ்ந்தனர். ஏனெனில் அவர்கள்தம் மறைநூல் அறிஞரைப் போலன்றி அதிகாரத்தோடு அவர்களுக்கு அவர் கற்பித்தார்.

- இது கிறிஸ்து வழங்கும் நற்செய்தி.

- கிறிஸ்துவே உமக்கு புகழ்.

இன்றைய சிந்தனை

''என்னை நோக்கி, 'ஆண்டவரே, ஆண்டவரே' எனச் சொல்பவரெல்லாம் விண்ணரசுக்குள் செல்வதில்லை. மாறாக, விண்ணுலகிலுள்ள என் தந்தையின் திருவுளத்தின்படி செயல்படுபவரே செல்வர்'' (மத்தேயு 7:21)

நம் வாயிலிருந்து வெளிப்படுகின்ற வார்த்தைகளுக்கும் நாம் உண்மையாகவே புரிகின்ற செயல்களுக்கும் இடையே பெரிய வேறுபாடு உண்டு. பெரிய சாதனைகளைச் செய்யப் போவதாகச் சொல்வோர் எல்லாம் பெரிய காரியங்களைச் சாதிப்பதுமில்லை, புகழ் பெறுவதும் இல்லை. தாம் செய்யப்போவதாகக் கூறுபவற்றைச் செய்யாமல் வெறும் வாய்ச்சொல் வீரர்களாகவே நின்றுவிடுவோரை நாம் பார்த்திருக்கிறோம். எது நல்லது என நம் உள்ளத்தின் ஆழத்தில் உணர்கின்றோமோ அதைச் செய்வதும் அந்த உறுதிப்பாட்டின் அடிப்படையில் செயல்படுவதும் மனிதருக்கு அழகு. இதையே இயேசு நமக்கு நினைவுபடுத்துகிறார். இயேசு கடவுளின் முழு வெளிப்பாடாக நம்மிடையே வந்தார். அவரை நாம் ''ஆண்டவர்'' என ஏற்கிறோம். ஆனால் இயேசு நம் ஆண்டவர் என்றால் அவர் எந்த விழுமியங்களுக்காக வாழ்ந்தாரோ, எந்த மதிப்பீடுகளுக்காக இறந்தாரோ அந்த விழுமியங்களையும் மதிப்பீடுகளையும் நம் வாழ்வில் எதார்த்தமாக்கிட நாம் முன்வரவேண்டும். இயேசு தம் தந்தைக் கடவுளின் விருப்பத்தை நிறைவேற்றுவதில் முனைந்து செயல்பட்டார். அதுபோல நாமும் செயல்படவேண்டும்.

இறையாட்சியில் பங்கேற்க விரும்புவோர் வெறும் வாய்ச்சொல் வீரராக மட்டுமே இருந்தால் போதாது. நம் சொல்லும் செயலும் இயேசுவின் மதிப்பீடுகளுக்கு இசைய அமையும்போது நாம் உண்மையிலேயே கடவுளின் விருப்பப்படி நடக்கின்றோம் எனலாம். அன்றாட வாழ்வில் நாம் மொழியைப் பயன்படுத்தி நம் உறவுகளை வெளிப்படுத்துகின்றோம். அதுபோலவே, கடவுளோடு நமக்குள்ள உறவை வெளிப்படுத்தவும் நாம் மொழியைக் கையாளுகின்றோம். மொழி என்பது நம் நாவிலிருந்து உதிர்கின்ற சொல் மட்டுமல்ல. வாய்ச்சொல்லாக வடிவெடுக்கும் முன்னரே மொழி என்பது நம் உள்ளத்தில் உருவெடுக்கின்றது. உள்ளத்தில் எழுகின்ற நல்ல சிந்தனைகளை நம் மொழி எதிரொளிக்க வேண்டும்; அச்சிந்தனைகளின் குரலை எதிரொலிக்க வேண்டும். அப்போது நம் சொல்லும் நல்லதாக இருக்கும், அச்சொல்லில் அடங்கிய பொருளும் வெளியே துலங்கும். நம் சொல்லுக்குப் பொருந்துகின்ற விதத்தில் நம் செயலும் அமைந்தால் அதுவே நம் ஆழ்ந்த மனிதப் பண்பை வெளிப்படுத்துகின்ற ஒளியாக மாறும். எனவே, நம் தலைவரும் வழிகாட்டியுமாகிய இயேசுவை நோக்கி, ''ஆண்டவரே, ஆண்டவரே'' என்று சொல்வதோடு நிறுத்திக் கொள்ளாமல், ''நம் விண்ணகத் தந்தையின் திருவுளப்படி செயல்பட'' நாம் முனைந்திட வேண்டும். அப்போது ''விண்ணரசில் புகுந்திடும்'' பேறு நமக்கு வழங்கப்படும்.

மன்றாட்டு:

இறைவா, உம்மை நோக்கிக் குரலெழுப்புகின்ற நாங்கள் உம் விருப்பத்தைச் செயல்படுத்த அருள்தாரும்.