ஆண்டின் பொதுக்காலம் 20-ஆம் ஞாயிறுநம்பிக்கையின் ரொட்டித் துண்டுகள்!எசா 56:1, 6-7
உரோ 11:13-15, 29-32
மத் 15:21-28கடவுளுக்கும் நமக்கும் உள்ள இடைவெளியை நம்பிக்கை குறைக்கிறது. நம்பிக்கை என்ற ஒன்று உதித்தவுடன் கடவுள் நம்மவர் என ஆகிறார். இஸ்ரயேலர்களுக்கு மட்டுமே கடவுள், அவர்களுக்கு மட்டுமே மீட்பு என்னும் குறுகிய பார்வை மறைந்து, அனைவரும் கடவுளை நோக்கி வர முடியும் எனச் சொல்கிறது இன்றைய இறைவார்த்தை வழிபாடு.
இன்றைய முதல் வாசகம் மூன்றாவது எசாயா (56-66) என்னும் எசாயா நூலின் பகுதியின் தொடக்கப் பகுதியாக இருக்கிறது. மூன்றாவது எசாயா பகுதி நிறைய நேர்முகமான கருத்துகளைத் தாங்கியிருப்பதோடு, ஆறுதல் மற்றும் எதிர்நோக்கின் செய்தியைத் தருகிறது. முதல் வாசகம் இரு பகுதிகளாக அமைந்துள்ளது: முதல் பகுதியில், ஆண்டவராகிய கடவுள் இஸ்ரயேல் மக்களை உடன்படிக்கைப் பிரமாணிக்கத்திற்கு அழைக்கிறார். உடன்படிக்கைப் பிரமாணிக்கம் என்பது கட்டளைகளைக் கடைப்பிடிப்பதிலும், ஓய்வுநாளை அனுசரிப்பதிலும், இவற்றையும் தாண்டி நீதியை நிலைநாட்டி நேர்மையைக் கடைப்பிடிப்பதில் அடங்கியுள்ளது. ஆக, வெறும் வழிபாடு சார்ந்த பிரமாணிக்கம் தாண்டி உறவு அல்லது அறநெறி சார்ந்த பிரமாணிக்கம் வலியுறுத்தப்படுகிறது. இரண்டாம் பகுதியில், பிற இனத்தாரும் ஆண்டவரின் திருமலைக்கு வருவர் என்றும், அவர்களும் தம் இல்லத்தில் இறைவேண்டல் செய்வர், அவர்களுடைய அண்ணகரும் (திருநங்கையர், திருநம்பியர்) தமக்குத் திருப்பணி ஆற்றுவர் என்னும் ஒரு பெரிய புரட்சிகரமான சிந்தனையை அறிவிக்கிறார் ஆண்டவராகிய கடவுள்.
'திருமலை' என்பது ஒரே நேரத்தில் 'சீனாய் மலையையும், சீயோன் மலையையும்' குறிக்கிறது. சீனாய் மலையின்மேல் மோசே மட்டுமே ஏறிச்செல்ல முடிந்தது. மற்றவர்கள் அந்த மலை அருகில் செல்வதற்கும் தடை விதிக்கப்பட்டது. சீயோன் மலை ஆலயம் இஸ்ரயேல் மக்களின் வழிபாட்டுத்தலமாக மட்டுமே இருந்தது. இவ்விரு மலைகளிலும் தூய்மை-தீட்டு என்னும் கருத்துரு கடைப்பிடிக்கப்பட்டு, தூய இனமாகிய இஸ்ரயேல் அனுமதிக்கப்பட்டு, தூய்மையவற்றவர்கள் எனக் கருதப்பட்ட பிற இனத்தாருக்கு அனுமதி மறுக்கப்பட்டது. ஆண்டவராகிய கடவுள் இப்போது இத்தகைய கருத்துருவை உடைக்கிறார். நம்பிக்கை வழியாகக் கடவுளுக்கும் நமக்கும் உள்ள இடைவெளியைக் குறைத்துக்கொள்ளலாம் என அறிவுறுத்துகிறார். இவ்வாறாக, பிறஇனத்தாரைக் கடவுள் தமக்கு அருகில் அழைப்பதோடு, அனைவரும் கடவுளுக்கு உரியவர்கள் என்னும் பரந்த எண்ணத்தை இஸ்ரயேல் மக்களுக்கு வழங்குகிறார்.
இரண்டாம் வாசகப் பகுதி, 'இஸ்ரயேலர்களுக்கு மீட்பு' என்னும் பகுதியிலிருந்து எடுக்கப்பட்டுள்ளது. பவுல், தான் பிற இனத்தாருக்குத் திருத்தூதராக இருந்தாலும், அவர்களை இயேசுவின்மேல் உள்ள நம்பிக்கைக்கு இட்டுச் சென்றாலும், தன் இனத்து மக்களுக்கு இயேசுவை அறிவிக்க முடியவில்லை என்றும், அவர்களை நம்பிக்கைக்கு இட்டுச் செல்ல இயலவில்லை என்றும் வருந்துகிறார். பவுல் தன் கையறுநிலையில், பிறஇனத்தார் பற்றிய பொறாமை வழியிலாவது தன் மக்கள் கிறிஸ்துவின் பக்கம் திரும்பமாட்டார்களா என்று ஏக்கமாக இருக்கிறார். இருப்பினும், 'கடவுள் தாம் விடுத்த அழைப்பையும் கொடுத்த அருள்கொடைகளையும் திரும்பப் பெற்றுக்கொள்வதில்லை' என்று சொல்லிப் பொறுமை காக்கிறார். நம்பிக்கை எப்படி கடவுளையும் நம்மையும் அருகில் கொண்டுவருகிறதோ, அது போலவே நம்பிக்கையின்மை கடவுளுக்கும் நமக்கும் உள்ள தூரத்தை அதிகமாக்குகிறது.
நற்செய்தி வாசகத்தில் இயேசுவுக்கும் கானானியப் பெண் ஒருவருக்குமான உரையாடலை வாசிக்கக் கேட்கிறோம். நம்பிக்கை என்ற ஒற்றைச் சொல் வழியாக அவர் இயேசுவுக்கு அருகில் வருவதோடு, பேய்பிடித்துக் கொடுமைக்குள்ளான தன் மகள் நலம் பெறவும் வழிசெய்கிறாள். இந்த நிகழ்வு தீர், சீதோன் என்னும் பகுதியில் நடக்கிறது. இயேசுவின் சமகாலத்தில் கானானியர் என்னும் புறவினத்தார் இப்பகுதியில் வாழ்ந்தனர். கானானியர் இஸ்ரயேல் மக்களின் எதிரிகளாக இருந்ததோடு, விருத்தசேதனம் செய்யப்படாதவர்கள், தூய்மையற்றவர்கள் என்றும் கருதப்பட்டனர்.
இந்தப் பின்புலத்தோடு இளவல் ஒருவர் இயேசுவிடம் வருகிறார். அவர் மூன்று நிலைகளில் இயேசுவைவிட அந்நியப்பட்டவராக இருக்கிறார்: (அ) அவர் ஒரு பெண், (ஆ) அவர் ஒரு பிறஇனத்துப் பெண், (இ) பேய் பிடித்த மகளுடைய தாய். தன் பாலின அடையாளத்தையும், சமூகம் தனக்கு இட்டழைத்த அடையாளங்களையும் அவள் ஒரு பொருட்டாகக் கருதவில்லை.
'ஐயா, தாவீதின் மகனே, எனக்கு இரங்கும்!' என இயேசுவிடம் வேண்டுகிறார். 'தாவீதின் மகன்' என்பது மத்தேயு நற்செய்தியில் இயேசுவுக்கு வழங்கப்படும் முதன்மையான தலைப்பு. இத்தலைப்பை அவள் உதடுகள் தாங்கியிருப்பதே இயேசுவின்மேல் அவளுக்கு உள்ள நம்பிக்கையைக் காட்டுகிறது. இயேசு அவரிடம் ஒரு வார்த்தைகூட மறுமொழி சொல்லவில்லை. அவருடைய நம்பிக்கைக்கான முதல் தடை இது.
ஆனால், அத்தடையை எளிதாக வெல்கிறார் இளவல். 'இவள் கத்திக்கொண்டு வருகிறாளே! அனுப்பிவிடும்' எனச் சீடர்கள் இயேசுவிடம் பரிந்துரை செய்கிறார்கள். அப்பெண் இப்போது சீடர்களுக்கு இடறலாக அல்லது தொந்தரவாக இருக்கிறாள். இது இரண்டாவது தடை.
'இஸ்ரயேல் குலத்தோருள் காணாமற்போன ஆடுகளாய் இருப்போரிடமே நான் அனுப்பப்பட்டேன்' என்று தன் பணியின் நோக்கு வாக்கியத்தை அறிவிப்பதன் வழியாக, அந்தப் பெண் தன் அருகில் வருவதற்கான கதவுகளை மூடுகிறார் இயேசு. இந்த இளவல் இஸ்ரயேல் இனத்தைச் சார்ந்தவள் இல்லை என்பதை இயேசு அவளுடைய பேச்சு, அல்லது உடை, அல்லது பாவனை, அல்லது வந்த பாதை ஆகியவற்றை வைத்து அறிந்திருப்பார். இது மூன்றாவது தடை.
'எனக்கு உதவியருளும்!' என மீண்டும் இறைஞ்சுகிறார் பெண். தன் மகள் எப்படியாவது நலம் பெற வேண்டும் என்பதும், இயேசுவால் மட்டுமே அவளை நலமாக்க இயலும் என்பது இப்பெண்ணின் எண்ணமாக இருக்கிறது. தாம் ஏற்கெனவே மொழிந்தவற்றை உருவகமாக மொழிகிறார் இயேசு. சற்று முன்னர் இஸ்ரயேல் மக்களை ஆடுகள் என அழைத்தவர், இப்போது அவர்களைப் பிள்ளைகள் என அழைத்துப் பிற இனத்தாரை நாய்க்குட்டிகள் என உருவகமாக அழைக்கிறார். பிள்ளைகளின் ரொட்டியில் பங்கு இல்லை என்றாலும், மேசையின் மேலிருந்து கீழே விழும் ரொட்டித் துண்டுகளில் நாய்க்குட்டிகளுக்குப் பங்கு உண்டு என்கிறார் பெண். இயேசுவின் சமகாலத்தில் உண்ணப்பட்ட ரொட்டி நாம் இன்று வைத்திருக்கும் சதுரம் அல்லது வட்ட வடிவில் அல்ல, மாறாக, பாம்பு போல நீண்டதாக இருந்தது. குழந்தைகள் அவற்றைத் தாமாக உண்ண இயலாது. பெரியவர் ஒருவர் யாராவது அமர்ந்து பிட்டுக் கொடுத்துக்கொண்டே இருந்தால்தான் குழந்தையால் உண்ண இயலும். அப்படி பிட்டுக் கொடுக்கிற பெரியவர் அங்கே சுற்றிக்கொண்டிருக்கிற நாய்க்குட்டிக்கும் கொஞ்சம் பிட்டுப் போடுவதுண்டு. ஆக, நாய்க்குட்டிகள் பசியாறுவது குழந்தைகளால் அல்ல, பிட்டுக்கொடுக்கும் பெரியவரால்தான். இயேசுவைத் தன்னுடைய பெரியவர் எனக் கருதுகிறாள் பெண். இவ்வாறாக, நான்காவது தடையையும் தாண்டுகிறார்.
விளைவாக, அந்நேரமே அவருடைய மகளின் பிணி நீங்கிற்று.
இன்றைய இறைவார்த்தை வழிபாடு நமக்குத் தரும் பாடங்கள் எவை?
(அ) நம்பிக்கை
'நம்புகிறவருக்கு எல்லாம் நிகழும்' என்னும் இயேசுவின் சொற்களுக்குச் சான்றுபகர்வதாக அமைகிறது இன்றைய நற்செய்தி வாசகம். நம்பிக்கையின் வழியாக தன் மகளுக்கு நலம் பெற்றுத் தருகிறாள் கானானியப் பெண். ரொட்டித் துண்டு போல இருந்த அவளுடைய நம்பிக்கைகூட இத்தகைய பெரிய வல்ல செயல் நடக்க உதவி செய்தது.
(ஆ) விடாமுயற்சி
நம்பிக்கை என்பது ஒரு பக்கம் கடவுளின் கொடை என்றாலும், அதில் வளர நமக்கு உதவி செய்வது நம் செயல்களே. நம்பிக்கைப் பயணத்தின் தடைகளை நாம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வென்றெடுக்க வேண்டும். விடாமுயற்சி கொண்டிருப்பவர்களே நம்பிக்கையில் தொடர்ந்து நடக்க முடியும். இரண்டாம் வாசகத்தில், தன் இனத்தாரை கிறிஸ்துவின்மேல் உள்ள நம்பிக்கை நோக்கி அழைத்து வருவதில் விடாமுயற்சியுடன் செயல்படுகிறார் பவுல்.
(இ) இறைவேண்டல்
நம்பிக்கை என்பது உள்ளார்ந்த மனப்பாங்கு என்றால், இறைவேண்டல் அதை வெளிப்படுத்துவதற்கான வழி. கானானியப் பெண்ணின் இறைவேண்டல் மிக எளிமையாகவும், தெளிவாகவும் இருந்தது. தான் விரும்புவது என்ன என்பதை அறிந்திருந்தார் இளவல். முதல் வாசகத்தில், தன் இல்லத்தை, 'அனைவருக்குமான இறைவேண்டலின் வீடு' என அறிவிக்கிறார் கடவுள்.
நம்பிக்கை கடவுளுக்கும் நமக்குமான இடைவெளியை மட்டுமல்ல, ஒருவர் மற்றவருக்குமான இடைவெளியையும் குறைக்கிறது. 'நம்புகிறவருக்கு எல்லாம் நிகழும்' - இந்த நம்பிக்கையின் தொடக்கப்புள்ள தன்-நம்பிக்கையே!
|
